Olé Santé

getest

olesante — Mon, 09 Jun 2008 22:13:59 +0000

Gisteren (zondag) heb ik bij gebrek aan goesting om mijn fiets van stal te halen, een poging gewaagd om te gaan lopen ipv te fietsen. Nu ben ik nooit een goeie loper geweest, zelfs niet toen ik een afgetrainde atleet was. Zo herinner ik me dat ik in Cyprus eens ging lopen met een niet sportende maar wel kettingrokende vriend en ik ‘m niet kon bijhouden. Mijn gebrekkige knieën en enkels zijn ook niet zo’n fans van het lopen.
Maar langs de ander kant is lopen zowat de meest toegankelijke sport. Je kan het altijd en overal doen en het is makkelijk om de juiste intensiteit te bereiken. Te makkelijk zo bleek want het lopen ging me echt niet af. Mijn lijf is er gewoon niet voor gemaakt vrees ik. Toch hoop ik eenmaal mijn conditie wat beter is en mijn gewicht wat lager, toch af en toe te kunnen gaan lopen.

Vandaag stond er dan een VO2-max test op het programma in het fitness center. Ik ben de cijfertjes vergeten op te schrijven maar Cindy, de fitnessmevrouw maakte mijn dag goed door te vertellen dat mijn conditie eigenlijk best ok is. En als ik mijn gewicht nog wat naar beneden krijg, is ze meteen nog wat beter.

En over gewicht gesproken: op de weegschaal van de fitness, bleef de teller steken op 125,1 kg. Dat wil dus zeggen dat ik in een tweetal weken toch 5 kg heb weten kwijt te spelen. Ik ben trots op mezelf.

fitness

olesante — Fri, 06 Jun 2008 12:55:24 +0000

Gisteren heb ik een iets zwaardere door de Polar opgelegde training gedaan op de mountainbike. Wat opviel is dat het nagenoeg onmogelijk en onveilig is om in een half verstedelijkte omgeving constant aan een hoge hartslag te komen. Verkeerslichten, auto’s, snelheidsdrempels, rotondes, voorrangen van rechts, … gooiden steeds weer roet in het eten. Voor dergelijke trainingen zal ik dus een alternatief moeten vinden.

En waarschijnlijk heb ik dat gevonden. Ik ben vandaag mijn eerste training gaan doen bij het plaatselijke fitness center. Ik ben vroeger wel eens in grotere en beter uitgerust fitness centers geweest maar ik heb al door dat een lage drempel één van de belangrijkste manieren is om het sporten vol te houden. Ik merk al dat het me moeite kost om me om te kleden, fiets uit de kelder te halen, … voor een tochtje te doen. Als ik dan een half uur moet rijden naar een sjiek fitness center zal ik dat waarschijnlijk ook niet volhouden. Jupiter is hier vlakbij en daardoor wordt de verplaatsingstijd kort en perfect in te schatten.

Trainster Cindy heeft me rondgeleid en we hebben samen een eerste trainigsprogramma opgesteld. Maandag gaan we nog een vO2 max test doen om de puntjes op de i te zetten.
Bij een opwarmingsrondje van 10 minuten op de hometrainer gaf Cindy me het goede nieuws dat het helemaal nog niet zo slecht gesteld is met mijn conditie, fijn zo. Verder heb ik ook 10 minuten geroeid en gestept. Daarnaast heb ik ook wat basis krachttraining gedaan.

Ik was van plan om maar 1 tot 2 keer per week naar het fitness center te gaan en de rest van de trainingen op de fiets te doen. Maar waarschijnlijk zal ik toch meer op Jupiter zitten dan op mijn mountainbike.

tweede training

olesante — Thu, 05 Jun 2008 00:17:17 +0000

Daarstraks (technisch gezien gisteren) mijn tweede training van de week gedaan: Een ritje met de mountainbike van een uurtje waarbij ik 481 Kcal verbruikte. Ik moest van de Polar slechts 35 minuten fietsen maar tegen dat ik in de juiste hartslagzone had bereikt, was ik al 10 minuten ver (druk verkeer in ‘t dorp). Mijn toertje viel ook iets langer uit dan verwacht dus kon ik nog een kwartiertje rustig uitbollen en effe de ramptoerist gaan uithangen.

Verder ben ik vandaag langs gegaan bij het locale fitness center. Vrijdag heb ik mijn eerste kennismakingstraining, ben benieuwd.

de kop is er af

olesante — Mon, 02 Jun 2008 20:22:15 +0000

De eerste officiële training zit er op. Ik volg daarbij de planning die mijn Polar voor me heeft uitgestippeld op basis van 5 trainingen per week. Er zullen ongetwijfeld weken komen dat ik het met 3 of 4 trainingen zal moeten stellen maar ik probeer alvast zoveel mogelijk naar 5 trainingen per week te streven tot mijn gewicht en conditie op een aanvaardbaar niveau zitten.

De Polar schreef me een training van 35 minuten voor met een hartslag tussen de 130 en 148. Ondanks het onweer koos ik voor een ritje op de mountainbike. Ik heb altijd al graag in de regen gefietst, alleen spijtig dat die fiets er zo vuil van wordt. Met opwarming en cooling-down heb ik in totaal 45 minuten op de fiets gezeten en 471 Kcal verbrand.

Al bij al ging het heel vlot maar toch een paar aantekeningen:

- Fietsen verleer je misschien niet maar bij een stukje offroad merkte ik toch dat ik daar terug wat moet inkomen.
- Ik moet de batterijtjes van mijn handgps weer eens opladen zodat ik een idee heb van afstand en snelheid.
- Een klein beetje een lastig gevoel (geen pijn) in mijn linkerknie (die ‘t één en ander heeft meegemaakt). Ik vermoed dat het schoenplaatje niet helemaal goed staat.
- Man man man wat gaat het toch moeizaam bergop terwijl ik daar vroeger zo goed in was.

In elk geval, ik heb er van genoten. Na aan goeie douche ben ik helemaal ontspannen.

ruïne

olesante — Mon, 02 Jun 2008 13:48:14 +0000

Ooit (toen de dieren nog vlot drietalig waren) had ik het lichaam van een sportman, sterker nog, ik WAS een sportman. Heel even leek het zelfs of ik iets zou kunnen betekenen in het basketbal. Sport was niet zomaar een pleziertje, het was een verslaving. Gemiddeld deed ik zo’n 4-5 uur per dag aan sport en het gebeurde vaak dat ik na een basketwedstrijd niet in slaap geraakte zonder eerst nog effe een uurtje te gaan lopen.

Maar da’s het verleden, tegenwoordig zijn een paar stoffige medailles en vergeelde krantenartikels op één of andere zolder, het enige wat nog getuigt van mijn roemruchte sportverleden. Ooit was mijn lichaam een tempel maar tegenwoordig heb je al een getalenteerde archeoloog nodig om de ruïnes van mijn voormalige tempel te ontdekken.

ok, laat ons maar ter zake komen ipv proberen vernuftige zinsconstructies te maken, dit is de balans vandaag:

130 kilo voor 196 centimeters en mijn verse Polar hartslagmeter vertelt me dat ik een own index heb van 28. Vrij vertaald betekent dit: dik zwijn met een desastreuze conditie.

Maar ik heb dus besloten om daar iets aan te doen. En dit nieuwe blogje wordt daarbij mijn motivator, dagboek, uithuilschouder, … Vorige week heb ik al wat fiets- en andere testjes gedaan en deze week begin ik er serieus aan. Het wordt een combinatie van gericht sporten en opletten wat ik eet. Van geen van beide heb ik veel verstand daarom ga ik waarschijnlijk binnenkort wat hulp zoeken. Tot ik daarvoor de tijd gevonden heb, zal ik me behelpen met wat mijn Polar me vertelt en wat ik hier en daar op ‘t net lees. Tips en opmerkingen zijn zeer welkom in de comments zolang het beleefd blijft.